Spoilerlı
Öncelikle bence kitap bitmesi gerektiği gibi bitti ama bu ağlamama engel değil. Martin'in karakter gelişimi o kadar iyiydi ki bir süre sonra acayip benimsedim karakteri. Kitaba bayıldım, artık favori kitabım kesinlikle. İnceleme yapan, alıntı yapan herkese teşekkür ederim sizin sayenizde tanıdım kitabı. Gözyaşlarımdan klavyeyi pek göremiyorum yazım yanlışlarını sonra düzeltirim. Martin'in eserleri sonunda değer gördüğünde ve para kazanmaya başladığında insanlara kendisini ezdirmemesi harikaydı. Karakter o kadar farkındaydı ki her şeyin hiç pas bile vermedi. Ruth tekrar geldiğinde yüz vermedi, belki dedim kötü niyetle gelmemiştir ama klasik Ruth yani. Annesinin oyuncak bebeği. O kadar güzeldin ki be Martin, o kadar çabaladın ama paranı bile kullanamadın. Ve ve ona iyi davranan insanlara para vermesi, Maria'ya ve Gertrude'a verdiği sözü tutması, tekrar Joe ile karşılaşması... Ona iyiliği dokunan herkesin hayatına dokunup sessiz sedasız gitmesi de bana çok koydu. Keşke Ruth ile hiç tanışmayıp Lizzie'ye aşık olsaydı. Kendisini bu kadar geliştirmezdi belki ama bu kadar da kolay yitip gitmezdi.
·
1.844 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Harika bir kitaptı ama bence sonu öyle olmamalıydı. Yazar, Martin Eden’in sonunu bireyciliğin yenilgisi şeklinde ifade etmiş ama başka türlü bitse daha iyiydi sanki.
miray
Gönderi Sahibi
SPOILERLI
Ama son 100 sayfada artık hiçbir amacının kalmadığını, yaşama hevesinin bittiğini ve hiçbir şey için çabalamak istemediğini çok net gördük zaten. Bence belli bir sondu ben yine de sevdim. Ha keşke böyle olmasaydı mutlu olsaydı ister miydim? Evet... Ama yine de kitabın gidişatı da sonu da çok özeldi benim için. En basitinden kimse için bir şeylere heves etmemek lazım, yoksa o gittiğinde elinde hiçbir şey kalmaz. En azından ben bu şekilde yorumladım. Yaşasaydı bu kadar etkileyici olur muydu bilmiyorum...