On Üç'ü Saklamakİnceleme
Eveet ilk kitaptan sonra nefes almadan bitirdiğim serinin ikinci kitabıyla karşınızdayım. Spoiler içerebilir haberiniz olsun!
Açıkçası ilk kitap incelemesinde ne yazdığımı hatırlamıyorum ama bu kitap gerçekten muhteşemdi.
Yer yer ağlayıp yer yer kahkaha attığım inanılmaz iyi işlenmiş bir kurguydu. Karakterler travmalar ve atlatma süreçleri o kadar güzel ve samimi işlenmişti ki kendimi ailenin bir parçası gibi hissettim diyebilirim.
Önce ilk kitapta gıcık olmama rağmen ikinci kitapta aşık olduğum Joey'den bahsedeceğim. Ne kadar hassas ve yaralı olduğunu bu kitapta çok daha iyi anladım ve aman tanrım gerçekten sadece onun için saatlerce ağlayabilirim. O kadar harika bir adamdı ki, annesi ve Shannon için son ana kadar savaşması bunu yaparken parçalanması ve kendini hiç bir zaman kurtarılmaya değer görmemesini aşamıyorum... Shannon ile aralarında ki o bağ o kadar etkileyiciydi ki keşke daha çok sahnelerini okuyabilseydik. Eğer karakterlerden birine sarılma şansım olsa bu şüphesiz Joey olurdu. O aslında çok ince işlenmiş muhteşem bir karakter. Sonunda kendini toparlandığını ve geri döndüğünü görmek beni o kadar mutlu etti ki.
Shannon bu kitapta bize ufacık bir destekle ne kadar güçlü olduğunu resmen kanıtladı. İnanılmaz olgun ve iyi kalpliydi Johnny'nin gitmesini kaldıramayacağı halde bjr kez bile bencillik yapmadı hep destekleyici oldu. Karakter gelişimi gerçekten müthişti. Yaşadığı onca korkunç olaya rağmen her zaman dik durmayı başardı.
Anneleri Marie için de biraz konuşmak istiyorum bu incelemede. O çok yaralı ve kaybolmuş bir ruhtu benim gözümde. Çok küçük yaşta korkunç bir baskı ve manipülasyon ile anne olup şiddetle tanışmış bir kadın. Çocuklar için onu suçluyorum ama aynı zamanda onu anlıyorum da. Ve Johnny ile olan son sahnesi beni paramparça etti. Artık geri dönüşü olmadığını ve bir şekilde babalarını durdurmanın çocuklarını kurtarmanın tek yolunun onunla birlikte ölmek olduğunu biliyordu bana kalırsa. Çocukları için o güne kadar yapamadığı her şey için kendini feda etti..
Bir diğer yorumu hakedenlerse kesinlikle Kanavagh çifti. Çocukları sonsuz bir hoşgörü ve sevgiyle karşılamaları onları almakta hiç şüphe etmemeleri gerçekten herkesin yapamayacağı muhteşem bir davranıştı.
Johnny ise bambaşka bir hikaye benim için. En başından beri çok seviyordum ve bu kitapta da resmen gururla okudum onu. Her zaman herkesi düşünmesi Shannon için geleceğini bile bırakabilecek olması onun aslında ne kadar fedakâr ve yumuşak bir kalbi olduğunun kanıtıydı. En sevdiğim sahne kitapta çocukları kaçırdığı bölümdü. Onlarla kurduğu bağ ve iletişim çok tatlıydı.
Sanırım kitapta en az hoşlandığım kişi Gibs. Zaten kitabı eleştirebileceğim tek yer de burası. Konuşma tarzı kadınlardan bahsederken ki aşağılayıcı üslubu sürekli delik vs gibi görmesi beni çok rahatsız etti hatta bazı yerlerde onun sahnelerini atladığımı itiraf ediyorum. Kesinlikle hikayesi üzücü bir karakter olmasına rağmen kadınlar konusunda çok sığ ve çirkindi. Tahammül etmesi zor bir karakterdi komik olabilir ama komik olmak için bile sürekli bel altı çalışıyordu kafası bu kadar basit yazılmasa da olurdu. Böyle okumaktansa onu hiç okumamayi tercih ederdim konuya faydası olmadığı gibi iticilik katıyor...
.
Daha da uzatmadan bitiriyorum bu incelemeyi, okuyun ve önerin popülerliğinin hakkını veren bir kitaptı. xx
·
216 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.