İnsan dediğin,gömülmek istediği yerden ne kadar uzakta yaşayabilir ki?"
Taşrada doğup büyümüş herkes bilir ki ilk aşk 'gitmek' tir.Daralan kasabalardan,köylerden,sokaklardan gitmekle başlar aşk.Sonrası dönüşe güzelleme ile devam eder ama önce gitmek mutlaka gitmek gerek.
Bir de Muhlisler var;gidemeyenler...Yaşadığı yere sinenler, yaşadığı yer oluverenler var.Gidemeyişindeki çocuksu korkuyu sevdaya yükleyen Muhlis,kalınca iyi mi olacak sanıyorsun?
Gitmek kalmak deyince her şeyden önce yürek ikiye bölünür.Hangisi daha zor ben seçemem, edebiyatını da yapamam.Ali İpek muazzam yapmış zaten.
Taşrada nefes almak bile yük olur insana.Herkesin derdi tasası birbirine karışır.Kamburu artan, şanslıysa ve geç kalmamışsa kaçabilir ne âlâ..Giden ya ahlâksız olur ya nankör.Küçücük evlerde sıkışıp kalır insanlar yine de gık demez bir çoğu.Diyemez.Sevgiler hep yarım,korkak kalır.Hayatın kıyısından ilerlemek varken kimse tam ortasına dalmaz.
Muhlis yarım kalmadı belki ama çok yara aldı.İşte öyle yaralı bir roman okuduk.
·
105 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.