Büyük lokma ye büyük söz söyleme derler. Yazarın bundan önce çevrilen iki kitabını okumuş, asla ve asla bir daha bu yazarın kitaplarını okumam demiştim. Çünkü iki kitap beni çok yormuştu, hatta kitaplığımda bile tutmayıp elden çıkarmıştım. İyi ki yazara tekrar bir şans vermişim. Yazarın şimdiye dek okuduğum en yürek parçalayan, en akıcı kitabıydı.
Yazar hem kendimize, hem de karakterlerin ruhsal durumlarına bakabilmek için bir pencere açıyor fakat o pencereden bakınca gördüğümüz manzara bizi fazlasıyla üzüyor. Çünkü o pencerenin ardında intikam var, acımasız işlenen cinayetler var, hayal kırıklığı var. Polislerin araştırma evresi kitapta çok güzel işlenmiş. Ancak hikayede beklenmedik bir gelişme, şaşırtıcı ve vurucu kısımlar yok. Daha çok akran zorbalığına maruz kalan çocukların duygusal yaraları ve buna bağlı işlenen intikam cinayetlerini konu ediyor. Kitapta suç işleyenin intikam seviyesine nasıl geldiğini anlayınca ufacık da olsa hak verdiğimiz anlar olmuyor değil fakat ne yaşanırsa yaşansın, adeleti kanunlar sağlamalı, biz değil. Evet bir insan kötü olabilir, fakat okul çağlarındaki çocukların bu kadar acımasız bu kadar kötü olmalarının nedenleri ne? İşte çözülmesi gereken en zor soru da bu değil midir?
Kısaca Af, kötülük kavramını deşen, sorgulayan ve okura da sorgulatan kitaplardan. Kim daha kötü? İntikam cinayetlerini işleyen mi yoksa kurbanlar mı? Cevabı kitapta. Tavsiyemdir.
·
319 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.