Gerçeği kabul ettim. Mücadeleyi, direnmeyi bıraktım. Direniş ya da protesto bana göre değildi artık. İnsanlığın sefaletini kabullendim. Yıllarca isyan etmiştim ama artık bitmişti. Boyun eğmiştim. Bana ne olmuştu? … Sonra birden düşündüm. Çürümüşlüğün ve umutsuzluğun ruhu boğduğu, beyni öldürdüğü bir yere nasıl kendimi ait hissetmiştim? Sanırım kendimi salmak, karşı koymaktan kolayıma gelmişti. Karşı geleceğim ve direneceğim yerde rahatlığı, uyum sağlamanın ve vazgeçmenin kolaylığını seçmiştim…
··
697 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.