HZ. PEYGAMBER'İN STRATEJİK METODUNUN İLKELERİ (ÖZELLİKLERİ):
(sf 29-39 arasındaki metinden -yazarın ifadeleri kullanılarak- özetlenmiştir)
Birinci ilke: Islah ve ahlâk temelli olması (sf.30),
İkinci ilke: Yok edici bir mahiyete sahip olmaması; intikam, otorite kavgası, servet tekeli peşinde koşmaması (sf. 30),
Üçüncü ilke: Hüküm vermede aceleci davranmayıp, uzun vadeli etkileşim içine girmesi, kademeli savunma ve değişim stratejilerini tercih etmesi [uzun ve dikenli bir yolda yürümeyi seçmesi] (sf. 31),
Dördüncü ilke: Derin bir iyimserliğe sahip olması, mevcut durumun darlığı ve detaylarında boğulmak yerine geleceğin genişliğini öngörebilmesi [stratejik sabır] (sf. 31-32),
Beşinci ilke: Kendini düşmanların çizdiği alanla sınırlamayıp atılganlığa ve gözü pekliğe dayanan bir strateji izlemesi (sf. 32-33),
Altıncı ilke: İç cephede oluşacak parçalanma ve bölünmelere izin vermemesi, sadece inanan ashabı arasında değil, Medine toplumu ve vatanın gayrimüslim ortakları arasında da işbirliği ve ittifak sağlama konusunda istekli ve gayretli olması (sf. 33-34),
Yedinci ilke: Düşmanlarını topyekün karşısına almaması, düşmanlarının ittifaklarını bozmaya, birliklerini dağıtmaya gayret etmesi (sf. 35),
Sekizinci ilke: Esnek ve çok yönlü olması, yerine ve zamanına göre hem sert hem de yumuşak güç kullanması, liderlerin konumunu yükseltirken diğer taraftan da kabilecilik yerine eşitliği öne çıkarması (sf. 36-37),
Dokuzuncu ilke: Olayları stratejik olarak okurken objektif bir metodoloji takip etmesi, kime ne zaman sert, ne zaman yumuşak davranacağını çok iyi tayin etmesi (sf. 37)
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.