Bəyənməz olarammı heç...
Çox axıcı idi kitab. Duyğuların arasında dolaşdım, dolaşdım, gəldim son 30-40 səhifədə tuta bilmədim artıq özümü🥲
Sonluğu təxmin etmək olurdu az-çox. Amma yenə də gerçəklər üzümə vuranda ağladım...
Bir də qardaşı Werner'in adını görən kimi "Görünməyən işıqlar"dakı Werner yadıma düşdü, bir qəribə hiss etdim özümü🥲