·550 syf.··Beğendi
···Okunma: 28 Ağustos 2024 22:15 #okudumbitti
Perulu yazar Mario Vargas LLosa dan okuduğum ilk eser fakat son olmayacak.
Kitaptaki karakter yoğunluğu ve bu karakterlerin birden fazla isimleri olması, bu isimlerin yanı sıra lakaplarının da olması, bunların farklı anlarda tek başına kullanılması okuyucuyu en fazla zorlayan durum diyebilirim.
Yeni okurların altında kalacağı, güçlü okurların keyifle terleyeceği bir eser.
Dominik Cumhuriyetinde geçen ve Turijillo adındaki bir diktatörün 31 yıllık yönetiminin anlatıldığı bu eser bir olay kitabı olduğu için huzur dolu, çiçek kokulu edebi hazzın doruklarına çıkartan betimlemeler yok elbette fakat betimleme var mı yok mu bunu bile anlamadığınız halde her anın o kadar içine giriyorsunuz ki, hiç bir karakter siz olmadan arabaya binmiyor, sokaklarda yürümüyor. Bu yoğun kıvamlı kitabı bu kadar lezzetli kılan bu görünmez betimlemeler yazarın kalitesini ortaya koyuyor.
Siyasi ve tarihi bir konunun içerisinde bireysel ve kişisel bir çok analiz mevcut. Dostoyevski vari bir psikoloji sentezi, konunun siyaset ve tarih tekdüzeliğinden harika bir şekilde sıyrılışına sebep olmuş ve mükemmel olmuş.
Ölümün, vicdansızlığın, gururun, onurun, onursuzluğun ve gurursuzluğun. Vasıfsızlığın ve birçok durumun güçlü bir etkiyle okura enjekte edildiği bir yapıt.
Tavsiye ederim.