Asıl adı Cevat Şakir Kabaağaçlı olan Balıkçı 17 Nisan 1890'da doğdu. İlköğrenimini Büyükada Mahalle Mektebi'nde, ortaöğrenimini Robert Koleji'nde yaptı (1904). Oxford Üniversitesi'nde dört yıl Yakın Çağlar Tarihi okudu, üniversiteyi orada bitirdi. İstanbul'a dönünce Resimli Ay, İnci vb. dergilerde yazılar yazdı, kapak resimleri ve süslemeler yaptı, karikatürler çizdi (1910-1925). Cumhuriyetten sonra asker kaçaklarıyla ilgili bir yazısı yüzünden üç yıl kalebentlikle Bodrum'a sürüldü. Cezasının son yarısını İstanbul'da çektikten sonra yeniden döndüğü Bodrum'da kaldı; Anadolu ve Akdeniz kültürünün tanınması için çalıştı, kapsamlı araştırmalar yaptı. Araştırma sonuçlarını denemeleriyle dünya okuruna sundu. Serveti Fünun, Cumhuriyet ve daha sonra Demokrat İzmir gibi dergi ve gazetelerde yazdığı yazı, hikâye ve romanlarla uluslararası bir üne ulaştı. Hedefi Yunan uygarlığının kökeninin Anadolu uygarlığı olduğu düşüncesini yaygınlaştırmaktı. Bodrum’un uluslararası düzeyde tanınmasını sağladı. Neredeyse Bodrum’la özdeşleşti; bu nedenle, Bodrum’un eski adı Halikarnassos’tan kaynaklı, “Halikarnas Balıkçısı” adıyla anıldı. 1947'de İzmir'e yerleşen Halikarnas Balıkçısı, 13 Ekim 1973'te bu kentte öldü. Çok sevdiği Bodrum'a gömüldü.
Anadolu Efsaneleri isimli kitap, kadim coğrafyamızın binlerce yıllık şaşalı kültürünü nesilden nesle aktarılan mitolojik anlatılarını konu edinen bir eserdir. Hayatını Ege ve Anadolu'ya adamış Halikarnas Balıkçısı'nın kaleminden anlatılan bu efsaneler okunması çok keyifli bir dilde işlenmiş.
Troya'dan, İda Dağı'na, Homeros'tan Herkül'e, Amazon Kadınlarından, Kybele'ye kadar tarihin heyecanlı karakterlerini, kültürümüzü etkileyen figürleri, hayat tarzlarımız ve inanışlarımıza dokunan mitolojik ögeleri kapsamına alan bu eser bugün ile geçmişi ilişkilendirmek, ne kadar köklü bir coğrafyada ve kadim bir kültürde yaşadığımızı hatırlatmak, özümüze dönüp nereleri tekrardan hatırlamamız gerektiğini bas bas bağırıyor. Sözde uzay çağındaki dünyada, ülkemizin ranta, talana peşkeş çekilen tarihi yerlerini, içi boşaltılan kültürel değerlerini, toplumu içten içe çürüten şiddet sarmalını bir an önce bitirmeli, bizi biz yapan değerlerimize, inanışlarımıza, kültürümüze, geçmişin güzelliklerine sarılmalıyız. Ve bunların ayrımına yeniden varmak için geçmişi iyi okumalı öğrenmeli, neden sonuç ilişkisini kuvvetlice kurmalı ve yeni dünya düzeninin konjonktürüne uygun bir bağlamla bir dil geliştirmeliyiz. Böylece belki Atamızın da dediği o ''Muasır medeniyet'' mertebesine erişir, kültürlü, müreffeh bir topluma evriliriz.
·
357 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.