kitabın yüzde yirmisi kaldı. niye okumam bu kadar uzun sürdü bilmiyorum. belki de çoğu şeyi bilerek başladığım içindir. kitabın en heyecanlı (ve karmaşık gelen, çünkü en başlarıydı ve adapte olamamıştım) kısmı başlarıydı çünkü fetih hakkında pek bilgim yoktu. maegor'un dönemi de heyecanlı geçti. ama jaehaerys'e gelince bi kaldım. aile dramı beni çok boğdu sanırım. özellikle de o feci ölümler (aemon... viserra... daella... daenerys 😭)