Kraliçe intikam için geri dönüyorAlıntı
9/10
SPOİSİZ
Bayanlar ve Baylar işte o...
Bence Cam Şatoyu bu kadar tanınmış ve bir o kadar da sevilen bir seri yapan ilk kitap bu. Ara kitabı saymazsak eğer ilk üç kitapla çok kalabalık olan serideki karakterleri tanıdığımız kaoslu evreye şöyle bir bakıp çıktığımız ilk kısım... Diğer kitapları okumasam da her bir kitapta serinin gittikçe devleştiğini yorumlarda gördüm.
Önceki üç kitap kötü değildi fakat bir sonraki bölümü okumak için heyecanla sayfaları da çevirtmedi. Yine de belki her incelemede yazdığım gibi ortalama üstüydü. Çünkü insan söz konusu SJM olduğu zaman en iyisini bekliyor.
(Tam burada Alev ve Gölge hanesini hatırlamak beni kırk yerimden bıçaklıyor, bu kitabı sarah tekrar yazmak istese kimse hayır demez)
Gölgeler Kraliçesine geldiğimizde ise ilk sayfadan bir hareketlilik vardı. Bölüm sakin geçse de patlamaya hazır bombaları hissediyor merakla bir sonraki bölümü okumak istiyorsunuz.
Üçüncü Kitaptan sonra yine kısa bir zaman atlamasıyla devam ediyoruz. Rifthold'a dönen Aelin'in kapatacak çok hesabı vardır ve bunda beklemez. Belki yazarın kaleminin güçlendiğini de hissettiğimden ilk andan itibaren bende kitabın içinde girdim. Odağımı korumakta zorlanmadım. Aktı gitti... Artık Dvgs serisini okurken olduğu gibi beni Velaris'e bıraksanız kaybolmam diye düşünürdüm. Artık Rifthold için de öyle, özellikle yer altı kısımları... Şehirde yolumu kaybetmem.
Bu kitapta önceki kitapta tanıştığımız Rowan, Lorcan, Aedion, Lysandria, Arobynn, Manon ve On Üçler ve bu kitapta ilk kez tanıdığımız Elide vardı. Fakat hala çok sevilmesine rağmen okumadığımız bir karakter var onu merak ediyorum. Ayrıca çift olacağını bildiğim bazı karakterler tanıştı, bazıları da halaaa tanışmadı.
Suikastçının Hançerini yeni okumuş olarak, o kitaba bir sürü gönderme vardı. İyi ki ara kitabı üçüncüden sonra okumuşum.
Kırdığım bir puana gelirsek kitap akıcı, heyecanlı, şoke edici, yer yer çığlık attırıcı ve komikti ama uzunluğunu hissettirdi. Halihazırda uzun bir seri, çok karakter var yine de bir puan kırmam engel olmadı. Uzun anlatılan yerlerden kısarak başrol çifte, Rowan&Aelin'e daha çok moment yazılsaydı keşke. Herhangi bir yakınlaşma olsun diye aralarında beklemekten kurudum.
Favori karakterim Dorian...Bu adamda büyü var arkadaşlar okuyanlara da geçiyor sevdiriyor kendini. Çoğunluğun aksine Chaol'dan nefret etmiyorum, aksine onu anlıyorum ve geçmişte pişman olduklarını neden yaptığını anlıyorum fakat bu onu haklı yapmaz. Birileri de lütfen gizli planlar yapmadan önce Aedion'a haber versin adamın kalbine iniyor. Manon'un ileride de karakter gelişimi olacağının sinyalleri verildi, çok havalı harika biri...
Ve Abraxos, her okuduğumda neden ejderham yok diyerek haykırma nedenim.
Aelin ve Rowan sahnelerini dört göz beklediğim ama beklentimi karşılamadığı için biraz içim buruk. Lysandria kitaba adım attığı anda beni kendine hayran etmeyi başardı Evangeline ile olanları böyle beklemiyordum çok üzüldüm. Elide'la bazı yerlerde o kadar iyi empati yapabildim ki onu okurken hissettiği yalnızlığı da yaşadım.
Sarah'ın başarısının altında insana dokunan karakterler oluşturmayı biliyor olması yatıyor bence. Boşuna sevmiyoruz yani.
Seride buraya kadar geldiyseniz vazgeçmeyin ve okumaya devam edin.
Bu kitaptan sonraki iki kitabı beraber okumayı tavsiye ediyorlar. İlk defa böyle bir şeye kalkışacağım kitapların tuğla gibi olması düşünüldüğünde kitapları okurken yanımda götürmek zor da olacak ama yapmak istiyorum.
Daha önce, İyi ki fantastik evrenler ve kitaplarını çok güzel yazan yazarlar var, demiş miydim?
·
237 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
