İlk yarısını okurken dedim kendime; Ben burada ne yapıyorum. Fakat ne zaman ikinci yarı başladı anladım neden burada olduğumu. Ne zaman kendi kendine konuşmaya başladı işte o zaman beni kendine çekti.
Yabancı olmak asıl mesele. O mahkeme salonunda bulunmak. Nasıl da bilir kişi herkes. Ne zaman konuşacak olsa susturulur.
Kahraman çok düşündü ama kendisi hakkında yeterince düşündüğünü zannetmiyorum. Suçu üzerinde, ne yaptığı üzerinde düşünmedi, önüne ne geldiyse onun hakkında düşündü. Bir de anacığım demesi sürekli... Ne güzel bir vedaydı sonu. Güzel kitaptı. Ama durup da bir daha okur muyum bilmem.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.