Martin Eden1000k
Martin Eden hikayenin ta en başından beri çok yalnız, başıboş kalmış, anlamlandırılamamış genç bir oğlan çocuğuydu benim için...
Başta onu gerçekten çözememiştim açıkçası. Hatta yer yer çok da sinirlenmiştim bir denizci olarak nasıl herhangi bir edebiyat bilgisi olmadan bir şeyler yazacak diye, niye bu kadar ısrarcı diye, niye kimsenin uyarısını dikkate almıyor diye... Ama zamanla bunu anlamaya başladım. Çünkü o hiçbir zaman kendinden şüphe etmedi, yavaş yavaş karakter gelişimini tamamladı, gözlemledi, okudu, araştırdı, kendini geliştirdi, adeta '"yemeden içmeden çalışmak" tabirinin hayat bulmuş hâli gibiydi. Etrafındaki insanların ona içtenlikle inanıp inanmamasını umursamadı, en sevdiği insanlardan darbe yedi ona rağmen kendinden asla şüphe etmedi, çok güçlü bir karakterdi. Sonunda istediği oldu ama bu sefer de her şey planladığı gibi gitmedi malesef... (Bundan sonraki kısım spoi olacak)
Hikayenin sonu benim için tahmin edilemez değildi çünkü Martin içten içe ölmeye başlamıştı. Evet, istediği bütün çabaları, bütün yaşadığı zorluklara rağmen olmuştu ama istediği bu değildi, beklediği bu değildi. Sonunda üne kavuştu,bir mevkisi oldu, insanlar tarafından kabul gördü,hatta sevdiğini düşündüğü kız bile ona döndü ancak bir şeyler ilk başta olduğundan çok daha farklıydı. Hayal kırıklığına uğradı bence bir noktada. Sonra yavaş yavaş yaşam amacını kaybetti. Hikayesinin başladığı yer aynı zamanda hikayesinin sonu da oldu.
Son cümleyi okuduktan sonra uzun uzun duvarla bakışmama sebep olan bir kitabı bitirdim az önce ve Martin'in hikayesinin beni gerçekten çok yaraladığını hissediyorum. Sanıyorum ki uzun süre de etkisinde kalacağım. Ama okumaya kesinlikle değer... Okumayan okumalı, hatta daha önceden okuyan tekrar tekrar okumalı...
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.