Geç mi kaldım, tam zamanında mı okudum, hiç okumasa mıydım; bilemiyorum. Selim ah Selim... Zaman zaman hak verdim sana zaman zaman üzüldüm en çok da kızdım; tıpkı senin kendine kızdığın gibi ve bazen en derinlerde hissettim senin hissettiklerini.. Oğuz Atay o kadar güzel bir yerden karakterlerin psikolojik durumunu yansıtıyor ki bize, okurken hem gençliğin buhranlarını, çıkmazlarını hissettiriyor; bir yandan da o buhranların insanı nasıl sona sürükleyebileceğini, insana yük olan şeyleri, o yükleri görmezden gelişimizi.... Bilemiyorum.. Aynı kitabı 10 yıl önce okumuş olsaydım hangi cümlelerin altını çizerdim merak ediyorum.
Bazı kitaplar vardır ya bir kereden fazla okunmalıdır; işte Tutunamayanlar benim için o kitaplardan bir tanesi.