Çocukken diğer insanlardan 'farklı' olduğumu ilk kez anladığımda, ne kadar üzüldüğümü hatırlıyordum. Dünyanın benim için sona erdiğini düşünmüştüm. Fakat ancak şimdi o 'farklılığın' önemini ya da gerçek anlamını tam olarak hissetmeye başlıyordum.
Artık çocuk olmadığımı biliyordum, ama 'yetişkin' de değildim. Çocukluğun neşeli umursamazlığı ve yetişkinliğin acısı ve hayal kırıklığı arasında asılı kalmıştım.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.