Maalesef sürekli hissediyorum. Özellikle tüm hayatı taşınmakla geçmiş biri olarak, şimdi de yabancı bir ülkede yaşıyor olmak, beni bu cümleyi sık sık tekrar etmeye zorluyor
Hocam, ben daha çok benim burada, bu insanlarla ne işim var, diyorum. Sizde iyi bilirsiniz ki öğretmen çok, idealist eğitimci az. Kendi çevremde sohbet ettiğim bazı öğretmenler beni yoruyor... Bir eğitimcinin ağzından inci taneleri çıkması lazım. Çevremdekiler hep malayani konuşuyorlar. Sadece bana değil, genel tutumları bu maalesef. Konuyu eğitime zor bela getirdiğimde de sistemi, öğrenciyi, veliyi suçluyor... Tamam da hangimizin işi kolay ki? Ayrıca böyle bir tabloyu, kendi eğitim hayatlarında gördüler. Buna rağmen öğretmen olup, neden bu kadar asi kesiliyorlar? Hele öğrenciyi nasıl dövdüğünü söyleyeni saymıyorum. Sen ne biçim öğretmensin diye yüzüne vurunca da, öğrencinin ne kadar ahlaksız olduğunu ekleyerek söylüyor... Tamam da sen pimi çekiyor, topluma salıyorsun. Cehalet ile sonuna kadar savaşmayacaksan, daha ileriye gitmeyeceksen, orada ne işin var? Dünyadaki kan ve göz yaşının sebeplerinden biri maalesef yitirilmiş çocuklardır.