Polisiye severlereEdebiyat
Oldukça derin bir nefes almakla başlayacağım çünkü kitabı okurken yavaş yavaş çürüdüğümü hissettim. Muazzam bir anlatım, muaazzam bir konu ve muazzam bir sonuç.
Kitapta bir sürü ceset tasvir ediliyordu, gözümün önündeymişler gibi okudum. Birçok yerde midem bulandı, bu kadar da olmaz dedim. Kitap 1. Tekille anlatılıyordu ve baş karakterimiz Mathieu bir polisti. Soruşturmaları okurken o kadar heyecana kapıldım ki birdenbire onlarca sayfa bitti ki, sayfaların puntosu gerçekten küçük. Gözlerimi kaybetmiş gibi hissediyorum.
Yine de değdi. Gerçek Şeytan'ı bir yere kadar asla tahmin edemedim. Bir çoğundan şüphelendim ve hemen ardından hepsi fos çıktı dkclcld
Kurbanlarını dehşet verici bir şekilde öldüren katili bulamamak kitap boyunca çıldırmama neden oldu. Yazar bilerek katili bulamayalım diye elinden gelen her şeyi yapmış. Uzattıkça uzatmış, hatta tahmin edemeyelim diye her defasında başrolun baikasından şüphelendiği ve nedenlerini detaylıca ele almış.
Bu durum beni biraz bunalttı.
Kitabı okurken bazı yerlerde düşüş yaşadığımı söylemek istiyorum. Sayfa sayısı da hesaba katılınca birazcık yorucu ama yer yer heyecanlı bir okuma oldu. Üstelik gerçek katilin bir ara şeytan olduğunu düşündüm. Mistik olandan ama bu hiç mantıklı değildi. Eğer sonuç böyle çıksaydı bir daha asla Grange kitabı okumamaya yemin edecektim. Neyse ki çıkmadı.
Katili bulduk. Çok şükür bismillah dedim. Detaylıca düşünülmüş bir kurgu. Şaşırdığım çok yer oldu. Söylemeden edemeyeceğim gerçekten kitapta rahatsız edici çok fazla öğe var. Bunlar benim gerilmemi sağlamadı aksine midemi bulandırmakla yetindirdi.
Olaylar anlatılırken birçok bilim dalı yardımımıza koştu ve bunlar altı sağlam doğru şeylerdi. Bu da okuma zevkimi arttırdı.
Tatmin edici bir gerilim değildi ama tatmin edici bir polisiyeydi. Grange'ın kitaplarını kütaphanemde sanırım daha fazla göreceğim.
Soruşturma ve katil avcısı herkese öneriyorum.
·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.