Lawrence Durrell'ın İskenderiye dörtlüsünü 80'li yılların sonunda okumuştum.30-35 yıl oluyor.Elbette hiçbir şey kalmadı aklımda.Şimdi Hülya'nın öncülüğünde küçük bir grupla birlikte okuyoruz.
Lawrence Durrell, İskenderiye Dörtlüsü'nü 1957-1960 yılları arasında yazar.
Sadece Justine'i okuyarak, üzerine konuşmak zor.Sonraki kitap aydınlatacak bazı şeyleri diye düşünüyor insan.
Karakterlerin kimi zaman belirgin kimi zaman puslar ardında olması, zaman geçişleri, metnin türler arasında gidip gelmesi anlamayı güçleştiriyor.
Anlatıcımız bir adada yaşayan, İrlanda asıllı bir öğretmendir.İskenderiye'de memurluk yapmaktadır.İsmini ilk kitapta bilmiyoruz.
Hikâyeyi bize anlatırken kendisi de bir şeyleri anlama çabasında anlatıcımız.
Kitaba ismini veren Justine Musevi'dir, çocukluğunda bir akrabası tarafından tacize uğramıştır ve kayıp bir de çocuğu vardır.
Güzel piyano çalar, kitaplarla arası iyidir, her şeyden çok cinselliği ve cinselliği yaşayışı ile dikkat çeker.
Aşırı uçlarda gezinir Justine.Justine'in eşi Nessim, oldukça zengin, iyi eğitim almış, romanda adı geçen hemen hemen herkesle çeşitli nedenlerle yolu kesişmiş biridir.
Anlatıcımız, başlangıçta Justine ve Nessim'i ulaşılmaz bulur.Büyük bir hayranlık besler her ikisine de.
Justine ile yaşadığı zorlu aşk zaten sürüklemiştir onu adada yaşamaya.
İkinci kitaba adını veren yakın arkadaşı doktor Balthazar ile de tanışırız ilk kitapta.
Bir yandan da Justine'i önceki evliliğini yaptığı Jacob Arnauti'nin yazdığı, evliliğini anlattığı Moeurs adlı romanı üzerinden tanımaya çalışırız.
Pursewarden, Pombal, Toto, Keats, Melisa, Mnemjiyan, Scobie, Clea, farklı ağırlıklarla Justine'de yer alan karakterlerden bazıları.
Justine'de bize aktarılan bilgiler, bütünlükten uzak, parça parça.
Sonraki ciltlerin başlangıç bölümü gibiydi, Justine.
·
801 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.