Masumiyet ve saflık bir çocuğun gözlerinde en çok görmek istediğim şeydir sanırım. Vasconcelos’un yarattığı karakter; dünya üzerinde bulunan her doğal güzelliğe, toplum tarafından hor görülenlere, iki insan arasında ki sevginin en güzeline aşık, çocukluğuna el değmemiş bir çocuk. Çocukluğuna el değmemiş derken öyle çok ferah bir şekilde büyümüş de değil. Hayatın onu olgunlaştırma çabasına yenik düşüp olgunlaşmasına ve akranlarından her zaman daha önde olmasına rağmen çocukluğundan taviz vermemiş ve o içinde ki yaramaz çocuğu hiç kaybetmemiş. Maddi imkansızlıkların getirdiği sorumluluklarla büyüyüp sevgiden de yoksun kalan karakterimiz, gerçek bir baba sevgisine duyduğu özlemi asla bastıramamış ve hayatı boyunca içindeki bu boşluğu doldurma arayışa devam etmiştir. İçinde ki küçük, tatlı şeytanla beraber yaptığı yaramazlıkları ve tanıştığı karakterleri konu edinen bu kitap Aydın Emeç’in güzel çevirisiyle kaşımızda. Eminim ki bu kitabı okuduktan sonra en büyük aşkların karşı cinsler arasında olduğu genellemesinden vazgeçecek ve ebeveynlerden gelen sevginin pahabiçilemezliğine kapılacaksınız.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.