Sağırdere’nin Sakinleri…Pastoral roman aşkınaDuygu ve Düşünce
Ah Sağırdere’nin sakinleri… Pastoral roman aşkına! Alıp götüren, sonra geri getirmeyip hayalleriyle orada bırakan bir roman. Kitap bitince, bir taziyenin son günüymüş gibi hissediyor insan. Sağırdere bitti belki ama, içimde ona erken veda etmenin hüznü devam ediyor. Kemal Tahir’i Esir Şehir üçlemesinden tanımıştım. Bu okuduğum kaçıncı kitabı oldu, bilmiyorum. Ve daha nicelerine diyorum… Kitabı bir çırpıda bitirdim diyebilirim. Çok kısa sürdü. Uzun soluklu bir kurguyu, bence 280 sayfa kadar kısa bir boyutta anlatmış. Köy hayatını tüm ayrıntılarıyla anlatan fakat tafsilat ve aşırı tasvirlerle okuru boğmayan pastoral bir eser. Köyden kente göçün, köydeki bazı ilişkilerin ve bazı yaşam dönemlerinin insanı sürüklediği bunalımı ve ikilemi alışılmışın dışında, tam da köy yaşantısını bu kadar aradığım ve hayalini kurduğum şekliyle ele almış. Kısacası çok sürükleyici ve elden düşürmeye imkan bulunamayan bir kitap. Kemal Tahir’i hayırla yad ediyorum.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.