Ahmet Necip
@ahmetnecip
..
Psikoloji
8 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Köyün Esas Kamburları...
Kemal Tahir Mesele; Parpar Ahmet ve ailesinin Narlıca köyüne ve köylülerine kambur olmasıdır. Yine pastoral temanın zirve yaptığı bir eser. Köylünün yaşamının bir anda nasıl değişebildiğini; zaman ve olayların toplum psikolojisi üzerindeki etkisi, Çalık Kerim'in küçüklüğü kurgusunda görülmeye başlanıyor. Fizikî şartların, düşmana karşı asla bir dezavantaj olmadığını tüm çıplaklığıyla yansıtıyor. Çalık Kerim, fizikî olarak kendine bir zararı olmayan, fakat köye; en çok da Kahya ve Uzun İmam'a kambur olan bir figür aslında. Çalık'tan nefret etmelerinin sebebi; kurdukları düzenin yeni - eski hiçbir nizamı tanımayarak bozulmayacağına olan inançlarını zedelemiş olmasıdır. Aslında kendi elleriyle, köylüye bir kambur yetiştirdiler. Günün sonunda, az da olsa zenginden alıp fakire verme konusunu da temas edilmiş. Tabi burada fakir, özellikle babası Parpar Ahmet'in ölümüne sebep olduğunu düşündüğü Uzun İmam'dan içten içe nefret eden Hafız Kerim'in ta kendisidir. İkinci kitap olması hasebiyle, müstehcen imgelemeler ilk kitaba göre seyrekleştirilmiş.
Özellikle Çalık Kerim'in babası Parpar Ahmet'i sürgüne kendi eliyle götürdüğünü söyleyen Uzun İmam'ın ve ona önayak olan Kahya Kadir'in ne tarz bir düzen kurduklarına daha çok temas edilmeliydi. Bence 2 kişi köyü, köylüyü ve ağa geçinenleri avuçlarında oynatıyorlardı. Parpar Ahmet'i, sürgünden dönüp mütevazı bir hayat sürmesini kıskanarak, halden hale sokan ve kanına giren onların ta kendileriydi.
Savaş döneminden kesitlerden de yararlanılan eser, olası seferberlik esnasında nelerin yaşandığı ve gelecekte de yaşanabileceğini gösteriyor aslında. Özellikle silah altına alınan ve çeşitli sebeplerle kaçan askerlerin; köylerde "kaçaklar" adıyla bir grup haline gelmesi, günümüzde "seferberlik olsun en önce ben giderim" diyenlerin aslında ilk
Kemal Tahir Mesele; Parpar Ahmet ve ailesinin Narlıca köyüne ve köylülerine kambur olmasıdır. Yine pastoral temanın zirve yaptığı bir eser. Köylünün yaşamının bir anda nasıl değişebildiğini; zaman ve olayların toplum psikolojisi üzerindeki etkisi, Çalık Kerim'in küçüklüğü kurgusunda görülmeye başlanıyor. Fizikî şartların, düşmana karşı asla bir dezavantaj olmadığını tüm çıplaklığıyla yansıtıyor. Çalık Kerim, fizikî olarak kendine bir zararı olmayan, fakat köye; en çok da Kahya ve Uzun İmam'a kambur olan bir figür aslında. Çalık'tan nefret etmelerinin sebebi; kurdukları düzenin yeni - eski hiçbir nizamı tanımayarak bozulmayacağına olan inançlarını zedelemiş olmasıdır. Aslında kendi elleriyle, köylüye bir kambur yetiştirdiler. Günün sonunda, az da olsa zenginden alıp fakire verme konusunu da temas edilmiş. Tabi burada fakir, özellikle babası Parpar Ahmet'in ölümüne sebep olduğunu düşündüğü Uzun İmam'dan içten içe nefret eden Hafız Kerim'in ta kendisidir. İkinci kitap olması hasebiyle, müstehcen imgelemeler ilk kitaba göre seyrekleştirilmiş.
Özellikle Çalık Kerim'in babası Parpar Ahmet'i sürgüne kendi eliyle götürdüğünü söyleyen Uzun İmam'ın ve ona önayak olan Kahya Kadir'in ne tarz bir düzen kurduklarına daha çok temas edilmeliydi. Bence 2 kişi köyü, köylüyü ve ağa geçinenleri avuçlarında oynatıyorlardı. Parpar Ahmet'i, sürgünden dönüp mütevazı bir hayat sürmesini kıskanarak, halden hale sokan ve kanına giren onların ta kendileriydi.
Savaş döneminden kesitlerden de yararlanılan eser, olası seferberlik esnasında nelerin yaşandığı ve gelecekte de yaşanabileceğini gösteriyor aslında. Özellikle silah altına alınan ve çeşitli sebeplerle kaçan askerlerin; köylerde "kaçaklar" adıyla bir grup haline gelmesi, günümüzde "seferberlik olsun en önce ben giderim" diyenlerin aslında ilk
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kenan hakikaten kopuk!Alıntı
Büyük yazarın, bir sapkının tasvirine bu kadar yer vermesi şaşırttı beni. Hanefi'nin öldürülüşüne kadar heyecan, Cemile'nin kaçırılışına kadardı. Pastoral vurgulamaların kralı olan Sağırdere ve Körduman'ın alıp götürüşü daha tesirliydi. Keşke ilişkilerin ve müstehcenliklerin yerine; Seyfettin ve Cevdet beyin mesajları, mükalemeleri daha çok kullanılsaydı. Mesajlar o karakterler üzerinden daha çok verilseydi. Kenan, Emey, Nazmiye, Güllü vs karakterler yerine hakiki Osmanlı kadını olup Ömer Efendinin konağını idare eden Saime hanıma dikkat çekilmeliydi. Gavur Ali, Deli Elvan ve Kolağası Celil efendinin karakter tahlilleri ve geçmiş yaşamları daha çok tasvir edilmeliydi.
Olsun... Yine de güzel eser!
Devam kitabı olan Köyün Kamburu'nu merakla bekliyorum.
Cevdet bey ve Seyfettin beyin dertleşmesinden..
Herkes kendi dar çerçevesinde, kendi aklınca namussuz kullanmaya kalkarsa, bunun sonu nereye varır?
Sorumluluk yüklenmeye... Sorumsuzluğun miskin rahatlığı içinde yaşamaktansa, sorumluluk altında ezilip gebermek daha insanca bir iş...
