Beni gün teyzeleri anlar…
Çatlak’ı okurken kültürel kodlarımı kurcaladım biraz. Boyun devrilsin Xavier diye de düşünmedim değil:) Orta yaşlı bir kadın, eşini terk edip yeni bir hayat kurmaya çalışırsa bu romanı feminist bağlamda okuruz genelde. Varoluş gelmez aklımıza pek, ataerkinin boyunduruğundan kurtulan kadındır o. Sanırım kurguların da bu izlekte olmasının etkisi var ya da bende yer etmiş kurgular bunlar.
Orta yaşlı bir erkek, eşini terk edip yeni bir hayat kurarsa bu varoluş romanıdır. Özellikle İskandinav edebiyatının meselelerinden biri olarak yer etmiş bende, Çatlak Fransız edebiyatı. İlk aklıma gelen kitap da Mahcubiyet ve Haysiyet. Bu tarz kitapları okurken ister istemez bir tarafım düz okuma yapıyor, dümdüz bakıyor. ‘Hayırsız herif, kadın yaşlanınca kendini arayası tuttu. Kadının gençliği buna heba oldu, kadını ortada bıraktı vb’ Gün teyzeleri gibi söyleniyorum:) Sonra bu yaklaşımımı düşünüyorum, ataerki ne kadar ele geçirmiş beni? Ya da taraflı mıyım? Kadın bırakıp gitse ‘nihayet’ der miydim, derdim:) İşte böyle çelişkili tutumlarım…
Az çok kitabın da meselesi ortaya çıkmıştır. Evinin duvarında bir çatlak farkeden Xavier bu çatlakla uğraşırken hayatındaki çatlakları fark ediyor. Sonrası sorgulamalar, arayış, spoiler:)
·
503 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.