Cinayet, polisiye, bermuda şeytan üçgeni, gizem, sırlar denilince akla gelen ilk isimlerden birisi Agatha Christie. Bu romanında da yine okuyucuyu o kadar ters köşe yapmış; masumu suçlu, suçluyu masum göstermeyi o kadar iyi becermiş ki kitabın kapağını kapatırken takdir etmeden duramıyorsunuz. Kitabımızın her zaman olduğu gibi konusu yine bir ölümle başlıyor. Rahibin uçarı oğlu Bobby bir çığlık sesi duyar ve aradan çok geçmeden de uçurumdan düşmüş bir erkek bedeniyle karşılaşır. Yerde yatan adamın yanına gittiğinde adam son dakikalarını yaşamaktadır ve ağzından çıkan son sözcükler kitaba ismini de veren, "Neden Evans'a Sormadılar?" olur. Ölen adamın cebinde bulduğu oldukça güzel bir kadın resminden başka adamla ilgili bildiği hiçbir şey yoktur. Bir müddet sonra yaşadığı kasabada adamın yanlışlıkla düşerek öldüğüne dair bir karar alınarak dosya kapatılır. Ancak dosyanın bu şekilde kapatılması ne Bobby'nin ne de onun kız arkadaşı Frankie'nin içine sinmeyecek ve yanlışlıkla düştüğünü değil de birisi ya da birileri tarafından öldürüldüğünü düşündükleri cinayetin peşinden gideceklerdir. Benim için tatilden dönüş ve okulların açılması gibi bir döneme denk geldiği için okuması uzun süren bir kitap oldu ancak daha sakin bir dönemde okuyabilseydim iki, üç günde bitecek sürükleyicilikte bir eserdi. Yazarın diğer kitaplarında olduğu gibi bu kitabında da hep bir tahminlerim ve şüphelendiğim karakterler oldu ancak hiçbir tahminim tutmadı çünkü başta da dediğim gibi masumun şeytan, şeytanın masum gösterilmesi gibi müthiş bir yazım becerisi vardı. Benim için Agatha Christie'den yine severek okuduğum bir kitap oldu. Eğer hala okumadıysanız artık mutlaka yazara herhangi bir kitabıyla da olsa başlamalısınız.
·
197 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.