Zavallı, yoksul insanlar...
Spoiler içerir !
Geçmişte, çocukluğumda okuduğum güzel kitaplardan biri olarak hatırladığım ve tekrar okumak istediğim bir kitaptı. Küçük yaşlarda okuyup güzel olarak anımsadığım kitapları acaba neden böyle anımsıyorum, gerçekten bu kadar akılda kalıcı olacak şekilde etkileyici mi diye tekrar okuma isteği beliriyor bende. Bu yüzden de bir kitabın birden çok kez okunabileceğini destekleyenlerdenim :)
Sanırım bu ikinci okumam, çocukluğumda üzerimde yarattığı o etkiyi yaratmadı. O zamanlar bir kadın ve bir adamın romantik mektuplaşmaları olarak düşündüğüm kitabın şimdiki değerlendirmemle hiç de bu kadarla kalmamış olduğunu anlamış olmamdır belki de sebep.
Roman, genç bir kadın Varvara Alekseyevna ve yaşlı bir adam olan (en azından kendisi yaşlı bir adam olduğunu ifade ediyor) Makar Alekseyeviç'in mektuplaşmalarından oluşuyor. Bu iki kahramanımızın evleri çok yakın hatta karşılıklı olduğu için birbirlerine çok sık mektup gönderebilmekteler. Öyle ki her ikisi de her gün başlarından geçen olayları birbirlerine anlatmaktalar. Ancak bazı mektuplarda önceki mektuplarda yer almayan, alakasız olaylardan bahsettiklerinde okur haklı olarak, bu olay önceki mektuplarda geçiyor muydu geçmiyor muydu ikilemine düşmekte. Muhtemelen bu bahsi geçen olaylar kahramanlarımızın birbirlerinin evine gidip geldikleri zamanlarda yaşanmış olaylar ya da konuşulmuş konulardır. Bu olay ve konular ise daha sonra mektuplara yansımıştır.
Kafka'nın Milena'ya Mektuplar'ından beklediğim bir tat var İnsancıklar'da. Milena'ya Mektuplar'da bir önceki paragrafta bahsettiğim kopukluk çok fazla olduğu için kitabı anlayabilmek çok zor olmuştu benim için. Ancak o kitapta da bu durum Kafka'nın bilinçli bir tercihi değildi tabi ki. Zira Kafka'nın vefatından sonra bu mektupları yakın arkadaşı kitap haline getirmişti. Arada kaybolan mektupların olması pek tabii. Bu iki kitap arasındaki temel farkın birinin gerçek mektuplardan, diğerinin ise kurgudan oluştuğunu söylemeye bile gerek yok. Bu kitapları karşılaştırmamın ne kadar doğru olduğunu bilmemekle beraber bu noktaya da değinmek istedim.
Son olarak İnsancıklar'ın içeriğinden bahsedecek olursak, biraz karamsar bir hava sarıyor kitapta bizi. Yani iki insan mektuplaşıyor ve genelde birbirlerine yazdıkları, günlerinin olumsuz geçtiği oluyor. Biraz bu insanlar da iyi şeyler yaşasın artık diye bekledim genel olarak okurken :) Oldu birkaç tane olmasına da sonu kötü bitti. Bence Varvara'nın biraz daha iyi şartlarda yaşayabilmek için evlenmesi ihanet ve bencillikti. Bu sebeple masum kahramanımız Alekseyeviç'e üzülmedim desem yalan olur. Bir de değinmeden edemeyeceğim; kitaplardaki karamsarlık beni huzursuz ediyor, sanki onlarla birlikte bu olumsuzlukları ben de yaşıyormuşum gibi sıkıntılarının hemen geçmesini bekleyip duruyorum. Bu sebeple kitap beni huzursuz eden de bir kitap oldu.
Okunmasını tavsiye edeceğim kitaplardan biri, iyi okumalar...
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.