Bu cümleyi kurmaya mecbur bırakılan 5 yaşındaki bir çocuğun hikayesi.
Ailesi ve çevresi tarafından sürekli şiddete ve hakarete maruz kalan Zezé derin bir sevgi açlığı çeker.
"Tanrım! Hiç bu kadar sevgiye susamış bir Küçük yürek görmedim."
Tanrıyı dahi imrendirecek bir hayal gücüne sahip olan Zezé bahçedeki portakal ağacı ile arkadaş olur çünkü onu koşulsuz seven, dertlerini dinleyen ve en önemlisi onu dövmeyen tek canlı 'Minguinho' adını verdiği şeker portakalı ağacıydı. Ta ki yaşlı 'Portuga' ile tanışana kadar. Nefretle başlayan bu tanışma sonsuz bir dostluğun başlangıcıydı...
"Portuga!"
"Hımm..."
"Hep senin yanında olmak isterdim, biliyor musun?"
"Neden?"
"Çünkü dünyanın en iyi insanısın. Senin yanındayken kimse beni azarlamıyor ve gün ışığının yüreğimi mutlulukla doldurduğunu hissediyorum."
José Mauro de VasconcelosŞeker Portakalı