Türk edebiyatında en sevdiğim yazarlar kategorisinde sıralama yapmakta zorlanırım ama ilk beşte mutlaka Ayfer Tunç’u sayarım. Ayfer Tunç’u yazarlığının da ötesinde entelektüel birikimine hayranlığım vechesiyle de ilgiyle takip ederim. Ayfer Tunç benim nazarımda iyi bir yazar ve aynı zamanda iyi bir kitap eleştirmeni. Tunç’un @denizyb la yaptığı sohbetlerin lezzeti hala damağımda, @murat_gulsoy la yaptığı ‘diyaloglar’ da zihin açan, ezber bozduran, farklı bakış açıları kazandıran sohbetleri edebi yolumun kılavuzu olarak zihnimin baş köşesinde.
İşte bu hayranlığımın tetiklediği heyecanla okudum bu kitabı. Ayfer Tunç’un “Kuru Kız” kitabıdüşünen, hissedebilen bir birey olduğunu unutup, ailesi için varoluş kimliğinden vazgeçen, hiç fark edilmeden taşrada yaşayan bir kızın hikayesi. Edebiyatımızda güzellemelerle yüceltilen taşra insanının gerçek yüzünü ortaya koyan kısa ama etkili bir kitap. Ayfer Tunç’un yıllar evvel yazdığı “Dünya Ağrısı” kitabında taşra hayatı bir erkeğin gözünden anlatılır ki ben bu kitabı daha çok sevmiştim; “Kuru Kız” da ise taşra yaşamı kadın gözüyle anlatılmış.
“Dünya Ağrısı” oldukça karamsar bir kitaptı fakat ‘Kuru Kız’ durağan, iç bunaltan bir tempo ile başlayıp heyecan ve umudu sürpriz yumurtadan çıkartan kahramanı gibi bıyık altından müstehzi bir gülüş atan munzur bir kitap.
Küçük yerlerdeki sıradan mahallelerde yaşanan sıradan hayatlar akıcı ve yalın dille yazılmış. Aslında bu sıradan görünen insanların hayatlarına kuşbakış bakmak yerine bir mercekle baktığımızda her yaşam hikayesinin kendine has ve özel olduğunu fark ederiz. Kıskançlıklar, rant peşinde fesatlıklar, işte hor görüldükçe evdekilerden acısını çıkartan erkekler, dedikodu kazanını kaynattıkça aşağılanmanın, değersizliğin tüm stresini atan kadınlar, sınıf atlayanlar, atlayamadıkça hırslananlar, yokluğun pencesinde çocukluğunu yaşayamadan evin küçük kadını olan kızlar, babasının hayatının kopyasını sorgulamadan yaşamaya programlı oğlanlar… Kitapta anlatılan her şey tanıdık lakin annesinin ölümünden sonra mutlu çocukluğuna veda eden, birden evin annesine dönüşen; babasının ölümüyle kardeşine tâbi bir hayat yaşayan çok zeki ama çirkin bir kızın kardeşinin ölümüyle küllerinden doğuşunu okumaya başladığımızda tanıdık olan manzara bambaşka bir hâl alıyor. Aklı kıt numarası yaparak, kendini gizleyen aslında içinde bir deha barındıran, hayal dünyası geniş kuru kız kardeşinin ölümüyle yaşam rotasını hayallerinin peşinden koşmaya çevirir ve hem mahalle sakinlerini hem de okuyucu hayretten gözleri faltaşı gibi açılmış, nutku tutulmuş bir halde bırakarak umudun perdesini aralar.
Kitabın konusu şahane, sürükleyici ve merak tetikleyici lakin ben bu kitabı diğer Ayfer Tunç kitapları kadar sevmedim. Belki kısa olduğundan belki de şöyle tumturaklı bir edebi dil bulamadığımdan bu kitap benim nazarımda biraz zayıf kaldı ise de Ayfer Tunç hayranlığım bâkidir elbette.
·
86 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.