Luan Starova'dan daha önce Babamın Kitapları'nı okumuştum.Kitapları odağına alan kitapları çok sevsem de tekrarlardan çok sıkılmıştım.
Keçiler Dönemi, 1997 yılında Fransa'da "En İyi Roman" ödülünü kazanmış.
Sosyalizm sonrası Yugoslavya'nın hatta Üsküp'ün panaroması küçük bir çocuğun gözünden çizilir romanda.Etnik, dini çeşitlilik sosyalizme karşı farklı tepkiler geliştirse de hepsinin ortak noktası açlıktır.
Yeni rejim, çobanları dağlardan indirip, işçi sınıfına katmak ister.Çobanlar, çocukları gibi gördükleri keçileri ile inerler dağlardan.Kent, çobanlar ve keçilerle dolar.Başkeçi çobanı Çanga, partiye karşı gelir, küçücük evlere keçileri ile yerleşir çobanlar.
Açlıkla mücadele eden kent sakinleri, keçi satın almaya başlar.
İlk başlarda keçilere göz yumsa da yeni rejim, bir süre sonra keçilerin ölüm fermanını verir.
Babamın Kitapları'nı okuyanlar, baba figürüne yabancı olmayacaktır.Baba yine tüm zamanını zengin kütüphanesinde kitaplarıyla geçirir. Baba, Çanga'ya okuma yazma öğretir.Çanga da ona yaşam pratiklerini aktarır.Romanın bazı bölümlerinde yine tekrarlara düşüldüğünü, kimi zaman da didaktik bir anlatımın hakim olduğunu düşündüm.
Çanga'nın direnişi etkileyiciydi.
·
135 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.