Öncelikle şunu belirteyim ki, bu roman okurken beni çok yordu. Betimlemeler, metaforlar o kadar yoğun ki anlaşılmayı zorlaştırıyor bu da okuru yoruyor, ha bu eksiklik mi, bence değil, ama dingin bir zamanda okumak gerekir diye düşünüyorum.
Genelevlerin geliri ile devrim yapmak üzere yola çıkan yedi(?) Arjantinlinin öyküsünü okuyoruz. Az olan karakter sayısı okunmayı nispeten kolaylaştırıyor. Olay örgüsü çok karışık, bağlam kurmakta çok zorlandım. Anlatıcı birinci tekil şahıs iken birden üçüncü tekil şahıstan devam ediliyor, haydiii bu da kim diyorsunuz. Anlatıcı geçmiş zamanı anlatıyor, bu belki okuyacaklar için spoiler (tatkaçıran) olabilir ama bilinmesi gerekir diye düşünüyorum, çünkü devam romanı olan Alev Makinaları’nda bu konudan bahsedilecektir. Zaman zaman şiirsel cümleler, kutsal kitaplardan alıntılar ile bir edebiyat cümbüşüne de dönüşüyor gibi de düşünülebilir.
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.