Metin Eloğlu şiiri, düşüncenin umutlu tarafını yanından ayırmadan hayata daha sıkı bağlanılabileceğini gösterir. Ha yat, karamsar kelimelerin ağırlığından kurtarıldığıncia zaten yanı başımızdadır. Eloğlu'nun şiirlerindeki karamsarlık do zunun az olmasının bir nedeni de budur. Onun şiirlerinde fır dönen zengin hayatla, Garipçilerin insanın dertlerinden örtük bir biçimde söz ederek kurdukları kof bir temele sahip "yaşama sevinci" ifadesi asla yan yana gelemez. Ya da kendi sözleriyle söylersek "yaşantzya, kaynaklara ve gündeş sorunla ra eğilik bir şiir" yazmak isteyen ve bu yüzden de "sentetik" olarak düşündüğü İkinci Yeni'ye çok kulak asmayan bir öze sahiptir bu şiir.
Eloğlu, kısır sanat tartışmalarından, boş sözlerden, süs ve gösterişten uzaktır. Bunun yanı sıra halkın dertlerine sanatkar tavrıyla da yakındır. İlk şiirlerinde apaçık gördü ğümüz -sonraki şiirlerinde örtük bir biçimde rastladığımız tok sözlülük, gerçeği anında hafifletmeden söylemeye teşne tavır, kentsoyluların çanına ot tıkayabilecek cesaret, onun bu sanatkar tavrının, kişilik olarak ödünsüzlüğünün bir göster gesidir. Bu sebepten olacak, hiçbir güç odağına boyun eğ meyerek hayatı boyunca tıpkı bir flaneur gibi yaşamayı göze alabilmiştir.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.