Hayatında tüm olamayan gelişmeleri bir köpeğe yüklemek... Anne olamamanın acısını gün geçtikçe bir zehir gibi damarında taşımak... Gün geçtikçe kolaylıkla aşılan öfke sınırları... Yaşadığı tüm o sevgisizlik, görev gibi gelen sevişmeler... Tüm bunların arasında yaşamaya çalışan bir kadın... Kolombiyalı yazarımız Pilar Quintana, Türkçe'ye ilk çevrilen "Köpek" adlı romanında, oldukça hassas noktaların üzerinde geziyor. Okuyucuyu bu noktalara sürüklerken, ana kahramanı ile hassas bir şekilde empati kurdurtmayı başarıyor. Bir yere kadar devam eden bu empati hissimiz, romanın sonuna yaklaştığımızda sona eriyor. Ana kahramanımıza olan bağlantıyı kaybediyoruz ve işler epey çılgınlaşıyor. Sonunu böyle tahmin etmediğim için beni sarsan bir kitap oldu. Aslında Pilar Quintana, aşırı sevginin de bir şiddet türü olduğunu anlatmak istiyor. Mutsuzluklarla kuşatılmış bir insanın en sonunda nasıl canice hislere sahip olabileceğini gözler önüne seriyor. Hiçbir isteği olmayan bir kadının ne kadar tehlikeli hale gelebileceğinin sinyallerini veriyor. Böyle bir son, onu ifade ediyor. Günlük konuşma dilinde yalın bir üslup tercih eden yazar, anlatımını güçlü ve uzun betimlemelerle süslüyor. Bu uzun betimlemeler bile kurgunun içine girmenizi ve romanı bir çırpıda bitirmenizi engellemiyor. Quintana'nın bu romanıyla Biblioteca de Narrativa Colombiana Ödülü'nü kazandığını hatırlatayım.
Kolombiya'da kocasıyla birlikte bir kulübede yaşayan orta yaşlı bir kadın Damaris... Hayatındaki en büyük isteği anne olabilmek! Bunun için şaman dahil eşiyle her yolu deniyorlar. Bir gün annesi zehirlenerek ölmüş köpek yavrularından dişi olanını sahiplenmeye karar verir. Köpeklere eziyet eden eşinin aksine bu yavruya sevgiyle bağlanıyor ve ona kızı olsa koyacağı isim olan Chirli adını veriyor. Ona hep özenle, sanki kız çocuğuymuş gibi bakıyor, Chirli yaramazlık yaptığında onun neyi istemediğini algılayarak anlayışla karşılıyor. Bir gün Chirli dağa doğru koşup kaybolduğunda Damaris çok üzülüyor ve günlerce köpeğini aramaya, bir iz bulmaya çalışıyor. 33 günün ardından Damaris tam da umudunu kesmeye başlamışken,Chirli'nin yaralı ve zayıf bir halde dönmüş olduğunu görüyor. Onun yaralarını iyileştiriyor, şımartmaya devam ediyor. Köpek bir kez daha kaçıp dönünce, Damaris onu artık bağlamaya karar veriyor. Yine Chirli'yi şımartmaya devam ederek bir hafta bağlı tutuyor. Chirli hala kaçmaya devam edince, Damaris üzüntü ve öfkeden artık köpeğine olan tüm ilgisini kaybediyor. Ve köpeğin hamile kalışı, Damaris'e çocuğunun olmamasını sert bir şekilde yeniden hatırlatıyor. Dört yavru doğuran köpek onlarla hiç ilgilenmiyor, yine tüm bakım işi Damaris'e kalıyor. Sonrasında yavruları sahiplendiriyor. Köpekle gelgitli bu ilişkisi devam eden Damaris, kendisini bekleyen trajik sondan kaçamazken buluyor kendini...
··
369 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.