Ah Şermin ah! Yine yapmışsın yapacağını...
Herkesin kendince sırlarla dolu olduğu bir aile... Üç kardeşin üçü, anne-babaları, eşleri... Hepsinin kendince dertleri var ama yıllar boyu içlerinde tutmuşlar. Romanın başından sonuna kadar karakterleri sırayla dinledikçe fikirlerin evriliyor. Anlıyorsun ki kimse haksız değil kendince. Sırlar bir düğüm yumağı gibi teker teker çözülüyor ve sonda ortaya çıkan hakikatin tüm düğümlerin kökü olduğunu anlıyorsun. Bazı hakikatler ağır, ama en nihayetinde ortaya çıkıyor işte...
Şermin Yaşar öyle iyi bir iş başarmış ki. Kendini bir yazar olarak gizlemiş ve tamamen ağzından yazdığı kişinin kılığına bürünmüş. Her bir karakteri dinlediğimde kanlı canlı bir insanı dinliyormuşum gibi hissettim (Dinlediğimde diyorum çünkü sesli kitap olarak dinledim). Sonuna kadar bir an olsun sürükleyiciliğinden ve merak uyandırıcılığından bir şey kaybetmiyor. Bu da bittiğine göre şimdi Şermin Yaşar'ın yeni bir kitap yazmasını beklemek zorundayım ya of :(
·
96 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Yorumlarını okumayı seviyorum. Söylediklerine de bir noktada katılıyorum. Kitabın en iyi özelliği gerçekten herkesi çok iyi anlamamızı sağlaması. Fakat nedense bu kitapta olduramadığım bir şeyler vardı. Sanırım yazarın ilk romanı. Ve Şermin Yaşar'ı ne kadar seversem seveyim roman konusunda iyi olduğunu sanmıyorum. Bence hikaye ve çocuk kitapları yazsın hep. Detay olmayınca, konu da orjinallikten uzak olunca kitap çok sevdiklerim arasına giremedi. Okuma alışkanlığı kazandırması ve herkesin bir şekilde empati yapmasını sağlaması noktasında okunmaya değer olduğunu düşünüyorum sadece.
Gecekuşu
Gönderi Sahibi
Öncelikle teşekkür ederim 💞
Evet sanırım yazarın ilk romanı. Hikayelerine ben de tutkunum. Ama bir yandan bu roman da hikaye gibi geldi bana. Sürekli başka birinin ağzından devam edince olaylar, bir yerde de herkesin kendi hikayesiydi gibi geldi. Evet, pek de orijinal bir konu değil. Çağdaş edebiyatın en çok üzerinde durduğu sırlı, birlikte ama parçalanmış aileler... Ben de bilemiyorum zaman ilerledikçe nasıl olur, ne hissederim. Ama taze okumuş biri olarak sevdim diyebilirim. Konuyu değil aslında, daha çok anlatış şeklini, dilini, her karakterin tam da kendisi gibi olmasını sevdim...