Edebiyat dünyasında çığır açan, bir tarz yaratan bu Nabokov, Lolita kitabında olduğu gibi okuru hem büyülüyor hem de rahatsız ediyor. Nabokovun diğer eserlerinde olduğu gibi burada da dilin adeta kendisi başrolü oynuyor ve olay örgüsünden çok, yazarın anlatım ustalığı, ironisi ve satır aralarında gizlenen anlamlar dikkati çekiyor...
Roman, edebi bir oyun alanı olarak aşk, ihanet ve intikam temalarını işlerken, bir tür kara komediye dönüşen karanlık atmosferi ile insanın varoluşsal sancılarını da yansıtır. Netekim yine yasak bir ilişki Klasik anlamda trajediye dönüşmesini beklediğimiz anlar, Nabokov’un keskin zekası ve ironisi ile beklenmedik şekilde mizahi bir boyut kazanıyor. Bu mizah, Dostoyevski’nin Ecinnilerindeki toplumsal ve psikolojik derinlikle yankılanan bir yapıda. Zaten biraz gugıllarsanız Nabokov-Dostoyevski-Karanlıkta Kahkaha üçgenini göreceksiniz…
Ve, film…
Kitabın mizahi ve bir o kadar da karanlık dokusunu David Lynch’in Mulholland Drive filminde bulabiliriz. Lynch’in filmlerinde olduğu gibi Nabokov’un romanında da gerçek ile kurgu, rüyalar ile kabuslar iç içe geçer ve izleyiciyi ya da okuru bilinçaltının derinliklerine doğru çeker…
Filmde 5 yıldızlıktır. Sonuda etkileyicidir kayıkçı, seyretmelisin…
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.