Liseye ilk başladığım zaman isteksiz ve kopuk bir şekilde okumuştum. Sanırım bir dersin ödeviydi. Şimdi kitabı elime alıp sayfaları 10 yıl öncesinin aksine heyecanlı ve hissederek okuyunca çok mutlu oldum.
Uçurtma Avcısı benim için tam anlamıyla "travma". Afganistan'ın başına gelenler apayrı bir travma olsa da Khaled Hosseini bunu karakterleri katarak anlatması daha da kalıcı hasar bırakıyor. Kitabın bazı kısımlarında gözlerim doldu, hisler ağır vurdu. Kitabı bitirmişken sıcağı sıcağına filmini izlemek istiyorum.
Son olarak Khaled Hosseini abiye kötü bir haberim var. Afganistan tekrar Taliban'ın eline geçti. Hazaralar tekrar katlediliyor. İnsanlar var ancak insanlık yok. Uçurtma Avcısı böyle bir kitap işte. Afganistan'da yaşananları da yaşatıyor içimde, maalesef.