Bu eseri dördüncü okuyuşum oldu ve yine hayran kaldım. Kitap aslında yazarın da dediği gibi; bir düş. Ve ben okuduktan sonra bu düşü unutup duruyorum. O yüzden her sene bir tur mutlaka okurum. Bu sene de yine benden silinip giden bir sürü detayı yakaladım. Yine yazarın üslubuna, karakterlerine, olay örgüsüne hayran kaldım. İhsan beyin felsefe okuduğunu da buradan öğrendim ve kitapta bazı yerler yerine daha iyi oturdu. Yer yer bu felsefi kısımları daha az, hikayeci kısımları daha çok olsun istemedim de değil ama. Çünkü üç nesil karakteri peşpeşe öyle iyi anlatabiliyor ki yazar, insan biraz dizi izler gibi hayran hayran izlemek istiyor onları. Özellikle Arap İhsan’ın maceralarını cilt cilt okurdum öyle sevdiğim bir karakter. Alibaz ve müşterinin perspektifinden yaşanan olayları görmek ise bambaşka bir zevk verirdi. Bir de bir şey fark ettim; neden hiç kadın karakter yok dönemin etkisi mi acaba diye düşündüm, fikri olan varsa söylesin lütfen. Şahsen yazarın elinden çıkmış detaylı bir kadın karakter okumayı da çok isterdim ben.
·
726 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.