“Hardasan yar diyor,” dedi, “ateştesin, hardasın.” “Bence nardasan diyor,” dedim. “Ha har ha nar, ikisi de ateş,” dedi. “Ama nerdesin demek de istiyor olabilir,” dedim, “nardasan yar”.
“O da ateş değil mi?” dedi, “ayrılık.”
Başta anlamayıp basım hatası diye ayırdığım, sonrasında bir oturuşta bitirdiğim müthiş hüzünlendiğim bir eser oldu. Bir anda bitiverdi, sanki ikinci bölümü varmış gibi bir his. Yarım kalmışlık ve derin üzüntüler içerir. Suzan’lar şanslıdır :)
Tavsiye üzerine okudum ve tavsiye üzerine sizler de okuyun derim, çok sevdim.
#başucumdakiler
·
100 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.