Adı kusmuk mu olsaydı ki?Felsefe
Sartre ve Bulantı, çokça okunması gereken felsefî kitap listelerin başında yer edinmiş bir kitap olarak geçse de ben biraz hayal kırıklığı yaşadım, öncelikle bunu belirteyim.
Varoluşçuluk üzerine biraz farklı bir açıdan yaklaşmış. Birçok varoluşçu varolabilme çabası ve acısı içinde kıvranırken yeterince var olamadan yok olur. Sartre ise birden ve rastlantısal olarak varolduğunu ve kendisinden taştığını ileri sürüyor. Bu taşış, yani fazlalık olma, onda kronik bir "bulantı" hissine neden oluyor. Yalnız bu hissi yeterince anlatamamış. Belki de kendi de anlayamamış çünkü o kadar çok çevresindeki nesnelere ve insanlara, ve o insanların düşüncelerine odaklanmış ki neredeyse ben diyemeden yazışı son buluyor. Bulantı, bireyin içinde olan ve kendinden bir şey olan bir his; oysa Sartre'ın hissi bana göre bir kusmuk olabilir; kendisinin dışındaki her şey. Bu vardığım yargıyı da kitabın son bölümündeki kendisinin ufak bir serzenişinden yakaladım: "Bende var olmak isterdim." Buradaki "de" eki doğru yerindeyse eğer kendisinde var olmadığını bizzat itiraf da edercesine bir de keşke diyor. Peki, biri ya da bir şey, kendisinde var olamamışken var sayılabilir mi? Bir başkasında var olan, kendisi midir yoksa o başkasındaki var olan, o var edenin bir düşü müdür? Bunu anlamak gerek.
Ayrıca o kadar kafası karışık ve o kadar çok başkasına bağımlı ki, hümanizmi yererken bile hümanist gibi davranıyor, bir pedofili olan Autodidacte'a yardım ediyor. Bu kısımda midem bulandı: pedofililerin her yerden çıkması ve rahatça ortalıkta gezinmesi, üstüne bir de, kimilerince el üstünde tutulup alkışlanması, bu dünyadan midemi allak bullak eden en üst olaylardan biri. Çokça gerçekçi ve güncel bir nokta.
Akıcı, anlaşılır bir dili de olsa yine de düşündürücü ve hissettirici yanının düşük kalması, beni üzdü, düş kırıklığı yarattı; umudun ruhunu, bedeninden önce yaratırsak elbette bedenini giydiremeden o ruhu gömmek zorunda kalırız erkenden.
Bilmek için okunur.
·
93 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.