Bu mangayı iki bölümde değerlendireceğim. Kitabın büyük çoğunluğunu oluşturan kısımlar ve son kısım olarak.
Kitabın ilk bölümlerini oldukça sevdiğimi söyleyebilirim. Belki pek çoklarına göre yalın gelebilecek bu bölümlerin büyük kısmını huzur verici buldum. Oldukça az konuşma ve diyalog içeren bu bölümler genelde ana karakterimizin yürürken çevresinde gördükleri, yaşadıkları ve fark ettikleri üzerine kurulmuş. Aralarda renklendirilmiş sayfalar da vardı ki ben daha fazla olmasını da isterdim.
Bu bölümlere dair sevmediğim tek şey ise hikayedeki eril bakış diyebilirim. Karakter baştan beri bende istemsiz bir tedirginlik hissi yaratsa da (çiziminden kaynaklı olduğunu düşünüyorum) hikayenin ilk kısımlarında bunu sorun etmemiştim. Ancak kadrajımıza ne zaman herhangi bir kadın karakter girse ana karakterdeki rahatsız ediciliğin daha çok ortaya çıktığını hissettim.
Son bölüme gelirsek açıkçası hikaye hangi bağlamda bu noktaya geldi anlamadım. Bu belki Japon edebiyatıyla ilgilidir ya da bazı kısımlarda geçen 
Natsume Soseki göndermesidir bilemiyorum. Çünkü akışla birlikte çizim tarzının da tamamen değişip agresifleştiği fark ediliyordu. Buna dair herhangi bir açıklama görmemekle birlikte yine de hikayenin bu şekilde sonlanmasından hoşlanmadığımı söyleyebilirim.
Merak ediyorsanız elbette şans verebilirsiniz ancak benim ilk önereceğim eserlerden biri olmayacaktır.
Natsume Soseki göndermesidir bilemiyorum. Çünkü akışla birlikte çizim tarzının da tamamen değişip agresifleştiği fark ediliyordu. Buna dair herhangi bir açıklama görmemekle birlikte yine de hikayenin bu şekilde sonlanmasından hoşlanmadığımı söyleyebilirim.
Merak ediyorsanız elbette şans verebilirsiniz ancak benim ilk önereceğim eserlerden biri olmayacaktır.
·
108 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.