Maalesef Sabahattin Ali'nin okuduğum son kitabı oldu. Okuduğum 4. kitabı olmasının yanı sıra vedalaştığım kitap da bu kitap oldu. Sebebine gelecek olursak evet dilini ve anlatımını çok sevmiştim aslında ve öykülerini okurken büyük bir zevk alıyordum. Fakat artık her yeni öyküsünü okudukça sanki aynı öykülerin farklı versiyonları okuyup duruyormuşum gibi gelmeye başladı. Konuların ana teması asla değişmiyor hatta bazı karakterlerin de değiştiğini hissedemiyorum.
Dönemine göre belki cesur ve yenilikçi sayılsa da aynı şeylerin defalarca yazılması her insanı sıkar diye düşünüyorum. Bir iki favorim öyküsü dışında çok da hatırlayıp aklıma gelecek öyküsü yok maalesef. Hapishaneler, trajedi, aile dramaları ve çokça ölüm... Her öykünün teması kısmen bunlar desem yanlış olmaz.
Bu yüzden evet hiç okumayan insanlara okumasını önerebileceğim ama artık benim devam etmeyeceğim bir yazar oldu kendisi. Bazı konulardaki fikirlerinden de hoşlanmadığımı söylemem gerek. Bu kitaptaki öyküleri de yanlış seçim olabilir çünkü gerçekten ardı ardına aynı konudan aynı benzer öyküleri koymuşlar. Bu sebeple belki bu kitapla başlamamanızı tavsiye edebilirim.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.