Kısa ama yoğun hikayeye sahip olan bir Türk Klasiği. Saffet Nezih’den okuduğum ilk kitap. Ama yazarın kalemi oldukça güzel ve başka eserlerini okumam içinde beni ikna eden bir yazar.
Hikayenin akışı bir mektup üzerinden ilerliyor,aman ne mektup!
Ana karakterlerimiz Necdet Feridun, Müzehher ve Meliha.
Kitabımızın içeriğine girecek olursak; Necdet Feridun Bey oldukça hovarda, gönül eğlendirmeyi seven, yakışıklı ve hoş bir beyefendi. Annesi ve kız kardeşiyle beraber yaşamaktadır. Annesi Necdet Bey’in artık evlenmesi gerektiğini ve bunun için halasının kızı olan Müzehheri uygun gördüğünü söyler. Ama Bey bunun için daha erken olduğunu söyler ve gönül eğlencelerine devam eder. O sırada yanlarındaki yalıya bir aile taşınır. Yalıya taşınan Bey ile Necdet’in kardeşine evlilik uygun görüldü. Necdet Bey’in okuldan arkadaşı olan İbrahim Şemsi Bey ise yalıya taşınan güzeller güzeli, piyanoda çok iyi olan ve Necdet‘in görmediği aşkı Meliha için evlilik vaadinde bulunmuştur. İbrahim Bey’i çok iyi tanıyan Necdet Bey’e sorulmuş ve o da onun ne kadar temiz kalpli biri olduğunu söyleyerek bu evliliğe istemeden de olsa önayak olmuştur. İki evlilikte aynı günde yapılacaktır. Ama bu yaşananlar Necdet Bey’i hasta etmiş ve sonu gelmeyen bir ızdıraba sürüklemiştir.
Hikayemizin devamında her sayfada bir hüzün, sonu gelmeyen hastalık ve cinayet adı verilen ölümler.
Hikayenin içeriğinden fazla bahsetmek istemiyorum çünkü kendi açımdan merak etmek o kitabı okumama daha çok sebep oluyor.
Genel olarak son bir şeyler söylemem gerekirse tek üzüldüğüm kişi sarı güllerin en çok yakıştığı Müzehher oldu. Bu hikayede bir kadının ne kadar tehlikeli olabileceği ve sonu ne olursa olsun hırçınlığı ile bir çok hayatı mahvedebileceğini görmüş oldum.
Kitabın sonu beni çok yaraladı. Okumanızı tavsiye ederim. Umarım sizde benim kadar beğenirsiniz.
Keyifli okumalar dilerim.
·
2.241 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
