Taypalma Yorga Gülsarı'm
Cengiz Aytmatov en sevdiğim yazarlardan biri oldu hep. Diğer kitaplarını da hayranlıkla, severek, benimseyerek okudum ama an itibari ile bu kitap benim için başyapıt haline geldi. Aytmatov'un betimlemesi her zaman çok güçlüydü. Ancak bu kitapta bambaşka bir seviyede. Kitabı okumuyor âdeta yaşıyorsunuz. Ana karakter Tanabay ile birlikte endişeleniyor, hüzünleniyor, öfkeleniyorsunuz. Onun yüreğindeki merhamet size sirayet ediyor. İnsan olmayı hatırlıyorsunuz. Kah onunla birlikte yılkıcı oluyorsunuz kah koyun çobanı oluyorsunuz ve bunları siz yapıyormuşcasına iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Kitabın içine girip yardıma koşmak istiyor siz de elinizden geleni yapmak istiyorsunuz. Kayıplar veriyor, kafa karışıklıkları yaşıyor ve sanki Tanabay değil de siz kendinizi sorguluyorsunuz. Yüreğiniz cayır cayır yanıyor, kendinizi Tanabay gibi hıçkırıklarla ağlarken buluyorsunuz. Taypalma Yorga bir at olan Gülsarı, sizin Gülsarı'nız oluyor. Onun hislerini anlıyor onunla empati kuruyorsunuz. Bağrınıza basasınız geliyor güzeller güzeli Gülsarı'm diye... İnsanı inanılmaz derecede içindeki akışa çeken alıp götüren bir kitap. Okurken kendi hayatım bir kenarda beni bekliyor başka bir hayatı yaşıyor gibi hissettim. Kitap canımı yaktı. Ufkumu aldı bambaşka diyarlara götürdü. Okuyun, okutturun. Hissetmek için, yaşamı anlamak için Aytmatov okuyun.
·
271 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.