Çok bekledim seni okumak için çok direndim belkide satırlarında kaybolmamak için okumadan ne olduğunu nasıl beni benden vazgeçirebilen bir kitap olduğunu sezmistim. Kendim oldum Zeze ve son sayfasına kadar Zeze olmanin hüznü ile neşesini taşıdım içimde. Babam okurken hıçkıra hıçkıra aglayacağımı söylemişti. Kendisi de ağlamış pek inamamistim bu soylediklerine bir erkegin hele de bir babanin kitap okurken aglayabilecegine inanmamistim. Ama okurken o kucuk dunyanin icinde kayboldum.Canim yandi tehlikeler atlattim. Zezeye atilan her bir "dayak"bana atıldı sanki. Ayagina batan cam parcasi yüreğimi delip geçti. Ama butun bunlar cok canimi acıtmamıştı taaki Portuga'cığımın ölümüne kadar ben olmek istedim her bir harfinde kelimesinde. Müthiştin sonuna kadar. Gerçek dostluğun ne oldugunu öğrendim bir kez daha teşekkür ederim Zeze en çok da sana Babacım bu mükemmel kitabi okumami sağladığin için <3
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.