otogi-zōshiAlıntı
Japon edebiyatında klasikleşmiş bir eser, Osamu Dazai'nin "Otogi-zoshi" kitabı.
Dazai, geleneksel Japon halk hikayelerini modern bir bakış açısıyla yeniden yorumluyor. Kitap dört ana hikayeden oluşuyor; Tümör Bahtsızlığı, Bay Urashima ve Ejderha Sarayı, Tiktak Dağı ve Dilsiz Serçe. Bu hikayelerin anlatımı, savaş ortamında bir sığınıkta gerçekleşiyor. Baba, kızı için bu geleneksel hikayeleri yeniden yorumluyor. Esasında Dazai, ünlü halk masallarını kendi karamsar ve ironi dolu üslubuyla yeniden anlatıyor. Eserde temel vurgu, kahramanların zaafları ve çaresizlikleri üzerinde yoğunlaşırken, hikayelerde Dazai'nin kişisel yaşamındaki hayal kırıklıkları ve toplumdan yabancılaşma duyguları da - özellikle 
İnsanlığımı Yitirirken'in ardından okunduğunda - rahatlıkla hissediliyor.
Çocuklar, hatta yetişkinler için bile gereğinden fazla acı içeren hikayelerden bir ana fikir, bir mesaj çıkarmak da mümkün değil. Bu yüzden hikayeler, hikaye olmanın olağanüstülüğünden öte bir gerçekçilik taşıyor.
"Bu, böyle oldu, çünkü hayatta bir şeyin gerçekleşmesi için bir sebebe ihtiyaç yoktur. Her şey aniden gerçekleşebilir. Hak eden hak ettiğine kavuşamazken, hak etmeyen kavuşabilir. Yegane adalet aramak manasızdır. Her daim rasyonel bir sebep olmayabilir."
Uzun romanlardan sonra nefes almak için okunabilecek bir kitap.
İnsanlığımı Yitirirken'in ardından okunduğunda - rahatlıkla hissediliyor.
Çocuklar, hatta yetişkinler için bile gereğinden fazla acı içeren hikayelerden bir ana fikir, bir mesaj çıkarmak da mümkün değil. Bu yüzden hikayeler, hikaye olmanın olağanüstülüğünden öte bir gerçekçilik taşıyor.
"Bu, böyle oldu, çünkü hayatta bir şeyin gerçekleşmesi için bir sebebe ihtiyaç yoktur. Her şey aniden gerçekleşebilir. Hak eden hak ettiğine kavuşamazken, hak etmeyen kavuşabilir. Yegane adalet aramak manasızdır. Her daim rasyonel bir sebep olmayabilir."
Uzun romanlardan sonra nefes almak için okunabilecek bir kitap.··
188 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.