Herkese merhaba
Kapalı ve sisli bir Ankara sabahından guzel haberler alacağımız bir gün diliyorum .
Öyle guzel bir kitap bitirdim ki :103 sayfa boyunca ruyadaydim sanki .Gercekten bir gün böyle bir yerleşim yeri olur mu acaba?
İnsanların doyumsuz ,merhametsiz ,hatta bilerek kötü olduğu günümüzde hic sanmıyorum maalesef ama hayal gibi okuması guzel geldi ..
Uygarya Batı Anadolu da (Ege de değil, neden Ege de değil dedigimi anlayacaksınız )bir köy.
Burda yaşayan insanlar çok mutlu .Deniz ,eşi Meltem ve kızları Kumsal Bilge tatlış bir aile .köydeki herkes mutlu ,çünkü 6 saat çalıştıkları isleri var .Is çıkışı denize giriyorlar, futbol, voleybol ve satranç oynuyorlar. Felsefe,edebiyat konuşuyorlar..Köy kahvesinde toplanıp harika sohbetler ediliyor .Herkes birbirine yardımcı. Tarım yapılıyor. Çocuklar okulda tartışarak, görerek, yaşayarak eğitim-öğretim görüyor..Gerçekten hayal gibi değil mi ?
Belki bir gün diyeceğim ama diyemiyorum bile Keşke diyorum sadece ,bu uygarlık seviyesine biraz da biz ulassaydik.
Çağın en kötü zamanına denk gelmiş bir insan olarak 80 li 90 li yılları o kadar çok özlüyorum ki.Uretim vardi o zaman hayatımızda.Annelerikiz kazaklarımızı evde örer, kumaşlardan elbise dikerdim.Hicbir sey boşa harcanmazdi.. Güven vardi ,arkadaşımızın evine gidip yemek yerdik .Sokakta oynardık..
Oysa şimdi herseyden korkar hale geldik ve dışa bağımlı bir ülkeyiz artık..
Umarim bir gun diyorum...Kısa süreli de olsa mutlu olmak için okuyun bu kitabı..
Kitapla kalın dostlar ... 
Uygarya 
Asil Işık
Uygarya Asil Işık
·
97 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.