#yusufatılgan ın çocukluk yıllarında yaşanılan anne sevgisi, baba özleminin yetişkin bir insanın hayatını nasıl mahvettiğini anlattığı romanının baş kahramını Bay C yani #aylakadam hayatınındaki en önemli kişiyi, sevebileceği kadını aramaktadır...
İnsanin bir tutamagi olmali. Dünyada hepimiz sallantili, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak birsey olmadi mi insan yuvarlanir. Tramvaylardaki tutamaklar gibi. Uzanir tutunurlar. Kimi zenginligine tutunur, kimi müdürlügüne, kimi isine, kimi sanatina. Cocuklarina tutunanlar vardir. Herkes kendi tutamaginin en iyi, en yüksek olduguna inanir. Gülünclügünü fark etmez. Kagizman köylerinden birinde bir cift öküzüne tutunan bir adam tanidim. Öküzleri besiliydi, pırıl pırıldı. Herkesin, “Veli ağanın öküzleri gibi öküz yoktur.” demesini isterdi. Daha gülünçleri de vardır. Ben, toplumdaki değerlerin ikiyüzlülüğünü, sahteliğini, gülünçlüğünü göreli beri, gülünç olmayan tek tutamağı arıyorum: Gerçek sevgiyi! Bir kadın. Birbirimize yeteceğimizi, benimşe birlikte düşünen, duyan, seven bir kadın!
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.