𝓔𝓯𝓼𝓾𝓷𝓬𝓾 𝓑𝓪𝓫𝓪 // #𝑘𝑖𝑡𝑎𝑝𝑦𝑜𝑟𝑢𝑚𝑢
Herkese Selam.
Efsuncu Baba denince ilk aklınıza ne geliyor? Bana göre büyücü ve böyle alengirli işlerle uğraşan biri gibi geliyordu. Zaten Efsun büyü demek, çokta zor değil bağdaştırmak. Hem eğlendiren hem merak uyandıran bir kitaptı. Okumanın en garip yanı da sonunda fark ettiğimiz bir ters köşesiydi. Yani yaşanan her şeyin aslında tek bir sebebi var ama biz sonuna gelene kadar olayı bambaşka yönden okuyoruz.
Düşünün ki bu yazar öyle bir yazar ki yazdığı kitapta döneminin insanını, yaşantısını, hala dünyamızda devam eden ve yapılan büyü,tılsım,fal muhabbetlerini çok güzel anlatıyor çok güzel yazıyor. En çok sevdiğim kısımlardan bir tanesi de karakterlerimiz Agop ve Kirkor’un o kırık türkçeyle aralarında geçen diyaloglar. Bu kadar komik bu kadar net yazılsaydı ancak böyle yazılabilirdi.
Eh biraz da kitaptan bahsedelim. Şimdi bizim bir tane Efsuncu Babamız var. Kendisine biraz deli desek yeridir. İşi gücü büyü, tılsım, hazine, efendime söyleyeyim define arama ne var ne yoksa bunlarla ilgilenen bir mübarek zat. Bir gün eline bir kitap geçiyor, ne keramettir ki kitapta İstanbul’un tüm defineleri şifreli olarak bulunuyor. Yapması gereken o şifreleri kıracak tılsımı bulmak ve ortadan kaldırmak. Hal böyleyken bizim iki deli de Agop ve Kirkor ile yolları kesişiyor. Sonra başlasın gırgır şamata.
Ha unutmayasanız bu iki deli onun için gönderilmiş melekler oluyor. Adam öyle kafa yaşıyor ki insanları melek sanıp onlarla bu yola düşüyor. Velhasıl kelam tılsım peşinde gidip geliyorlar ama burada ki asıl oyun kurulmuş bir tezgahın olması. Eh daha fazla uzatmıyorum okuyun siz de görün.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.