Orhan Kemal'in iyi bir kısa öykücü olduğunu gösteren bir kitap. 1958 yılında Sait Faik hikâye ödülü almış.
Kitap bazıları çok kısa olan öykülerden oluşuyor. Olayların sonu çarpıcı bitmiyor veya çok şaşırtmıyor. Daha çok durumlar ve kişilerin içinde bulunduğu hisler duygular önemli. Toplumcu gerçekçilik akımıyla yazılmış, ama karakterlerden Anadolu'yu da, şehri de yansıtan var. Öyküleyici anlatım kullanılmış, diyaloglar fazlaca yer alıyor.
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.