Uzun zamandır Ahmet Ümit kitaplarına biraz mesafeliyim. Son kitaplarında bocaladığını hatta sırf satmak için yazdığını bile düşündürmüştü. Bu kitabına bir emek harcadığı belli. Konu ve ruh dünyası olarak beni cezbetti. Tam bitiremedim hala devam etmekteyim. bitirince yorumu güncellerim.
Gelelim en önemli eleştiriye. "Benim dinim sevgidir." demiş Ahmet bey. Kusura bakmasın dinler belli. Ben müslümanım ve dinim islam. Bu konular popüler kültür malzemesi haline geliyor sürekli. Sevgi din değil dildir. Efendim bu sözde şöyle mana var böyle mana var geçiniz. Bu söylemlerin edebi değeri olmadığı gibi bir ederide yoktur.
Şimdi çelişkiye gelelim: Diğer sözünde de diyor ki "Savaşların en büyüğü nefistir." bu doğru. Zaten islam'da teorik olarak en çok nefis konusuna işaret ediliyor. İnsanın nefsiyle mücadelesinden bahsediliyor. Kavramları değiştirerek ya da yeni etkenler oluşturarak edebiyatta alan açmak yanlış bir seçim geliyor bana..
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.