Seni seviyorum ve seni sevmeme izin vermeni istiyorum, seni kendime ait kılmak istiyorum. Benim kadınım. Sadece benim. Tamamen benim. Senin ne istediğin umrumda değil. Başkasının seninle olmasına izin veremem. Benimsin, bebeğim. Sadece benim.
Bugün Düşmanlar kitabının yorumuyla geldim. Bu kitabı bir solukta okudum. Nefreti ve düşmanlığı sonuna kadar hissettim. Açıkçası bu kitap bana iyi bir mola oldu.
Dusty, eğitiminin son iki yılında hayallerinin peşinde gitmeye karar vererek Güney Dakota'dan Teksas'a gelmişti. Aslında bunu yapmak büyük bir cesaret istiyordu. Çocukluğunun, lise döneminin güzel ve acı dolu günlerini yaşandığı yere tekrar olmak onun için hiç kolay değildi. Hayatına yeni bir yol çizmek için çıktığı bu yolda ilk darbesini odasını kiraladığı Char'dan alır. Kiraladığı oda futbol partilerinin yapıldığı, okulun gözde grubunun evidir. Dusty görünmez olmayı tercih eden biri olarak evdekilerle çok samimi olmaz. Okuldaki derslerine ağırlık verirken giderlerini karşılamak için de iş aramaya başlar.
Hayatında en nefret ettiği kişi NLF yıldızı Stone Reeves'de buradadır. Onunla asla görüşmeyeceğini düşünen Dusty tabii ki yanılıyordu. Çocukluğunun güzel anıları onunlayken gençlik döneminde en kötüsüde onunla olmuştu. Stone'nin babası onun babasının kovmuş, bu yüzden zor günler yaşamışlardı. Annesini rahatsızlığı ve vefatı babasıyla acı günlerdi.
Dusty, nefretinde o kadar haklıydı ki bunları Stone'ye anlattığı sahnede ona çok hak verdim. Stone cephesinde ise bilmediği birçok şey olduğunu anladı. Bundan sonra her zaman Dusty'nin yanında olmaya çalıştı. Dusty'nin yaşadığı ikilemler bazen fazla geldi bana. Stone karakterini ve yakın takım arkadaşlarına bayıldım. Son zamanlarda okuduğumuz sporcu kitaplardan farklı olarak duygusal yönününde ağırlıklı olması çok güzeldi. Ben kitabı severek okudum. Çeviri canım arkadaşım kitap evreni olunca yine benim için yeri başka oluyor. Türü sevenlere kesinlikle tavsiye ederim
·
174 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.