Fugui gençliğinde insani duyguları olmayan bir miraseydi kumarbaz biriyken herşeyini kaybetikten sonraki hayatı tam ibretlikti önce parasını sonra şöhretini sonra tüm ailesini karısı jihanjen dövüldü kırıldı çocuğunun satıldığınıda gördü kendisi ölüm döşeğindiyken evlet acısıda yaşamadığı acı kalmadı
Oğulları yogıng içimi parçalayan karakterdi sanırım babasından ayakkabısını eskitti diye dayak yiyen korkudan okula ayakkabısız koşan kuzuları evladı gibi besleyen ve yine merhametinden ölen çocuk..bir çocuk böyle berbat bir sebepten ölebilirki
Kızları fengxia konuşamadığı için kimse tarafından beğenilmezken tam mutlu yuva kurmuş ki oda kardeşinin kaderini yaşadı aralarındaki fark biri kendi doğumundan dolayı öldü diğeri başkasının çocuğu doğarken
Her bir olaya yaşlı bir figunin gözünden şahit oluyorsunuz gençken o kadar kötü olmasına rağmen o hali beni paramparça oldu pişmanlıkaları ölen ailesinin ismini tek canlı öküze vermesi ve kendi ismini sahip olduğu tek canlı öküze vermesi çok acıydı beni en çok etkileyen kitaptı