Konstantiniyye'nin Büyülü Dünyası
Zülfü Livaneli’nin 
Konstantiniyye Oteli , İstanbul’un geçmişini ve bugünkü halini bir araya getiren büyülü bir yolculuktu benim için. Her karakter, bu şehrin bir zamanlar tanıdığı bir hikâyenin parçası. Tıpkı Mehmet Akif’in dediği gibi, ‘Bastığın yerleri toprak diyerek geçme, tanı.’
Tanı, çünkü, bu memleket, üzerinde yürüdüğümüz her kaldırım taşında, her sokak köşesinde, tarihin derin izlerini taşıyor. Geçmişi anlamadan, bugünü gerçekten kavrayabilir miyiz? Konstantiniyye Oteli, bize bu sorunun cevabını fısıldıyordu.
‘İstanbul, yaşayan bir tarihtir; her köşesinde bir zamanlar yaşamış olanların izlerini saklar.’ diyor, Livaneli. Bu şehir, bize sadece geçmişi değil, aynı zamanda kim olduğumuzu ve kim olabileceğimizi de anlatıyor. Her adımda tarihin sesi yankılanırken, Livaneli’nin de dediği gibi; İstanbul’u anlamak, kendimizi anlamaktır. Bastığımız yerleri toprak diyerek geçmeyelim, her adımda bu kadim şehri tanıyalım istiyor. Kitabı okurken hem geçmişten hem de şimdiden öyle etkileyici sahneler gördüm ki, içinde yaşadığımız coğrafyayı sanki dışardan izliyormuşçasına bir etki kaldı benim için.
İnceleme yazılarında kitaptan çok detaylı değinmek istemesem de, Zehra ve Emre'nin hikayesi benim okuduğum basımında - Doğan Kitap- daha detaylı işlenmişti. Zehra ve Emre de aynı bizler gibi İstanbul'a yolu düşmüş ve İstanbul'da tüm Türkiye gerçeklerine rağmen tutunmaya çalışan 2 karakter olmuş bizler için. Kitabı okurken onların da aşk hikayesine ortak olmak, İstanbul'u yaşarken sayfaları çevirmek gibiydi.
Yani bu kitap, farkında olduğumuz ama gözlerimizi kapatıp yaşamaya devam ettiğimiz gerçekleri, toprağın altında bir o kadar da göremediğimiz koskocaman bir tarihi ve Türkiye'nin bütün farklı coğrafyalarından ve kesimlerinden karakterleri bir çırpıda hissedebileceğiniz eşsiz bir roman okuyabilme şansını veriyor adeta.Edebiyat & Roman
Zülfü Livaneli’nin Konstantiniyye Oteli , İstanbul’un geçmişini ve bugünkü halini bir araya getiren büyülü bir yolculuktu benim için. Her karakter, bu şehrin bir zamanlar tanıdığı bir hikâyenin parçası. Tıpkı Mehmet Akif’in dediği gibi, ‘Bastığın yerleri toprak diyerek geçme, tanı.’
Tanı, çünkü, bu memleket, üzerinde yürüdüğümüz her kaldırım taşında, her sokak köşesinde, tarihin derin izlerini taşıyor. Geçmişi anlamadan, bugünü gerçekten kavrayabilir miyiz? Konstantiniyye Oteli, bize bu sorunun cevabını fısıldıyordu.
‘İstanbul, yaşayan bir tarihtir; her köşesinde bir zamanlar yaşamış olanların izlerini saklar.’ diyor, Livaneli. Bu şehir, bize sadece geçmişi değil, aynı zamanda kim olduğumuzu ve kim olabileceğimizi de anlatıyor. Her adımda tarihin sesi yankılanırken, Livaneli’nin de dediği gibi; İstanbul’u anlamak, kendimizi anlamaktır. Bastığımız yerleri toprak diyerek geçmeyelim, her adımda bu kadim şehri tanıyalım istiyor. Kitabı okurken hem geçmişten hem de şimdiden öyle etkileyici sahneler gördüm ki, içinde yaşadığımız coğrafyayı sanki dışardan izliyormuşçasına bir etki kaldı benim için.
İnceleme yazılarında kitaptan çok detaylı değinmek istemesem de, Zehra ve Emre'nin hikayesi benim okuduğum basımında - Doğan Kitap- daha detaylı işlenmişti. Zehra ve Emre de aynı bizler gibi İstanbul'a yolu düşmüş ve İstanbul'da tüm Türkiye gerçeklerine rağmen tutunmaya çalışan 2 karakter olmuş bizler için. Kitabı okurken onların da aşk hikayesine ortak olmak, İstanbul'u yaşarken sayfaları çevirmek gibiydi.
Yani bu kitap, farkında olduğumuz ama gözlerimizi kapatıp yaşamaya devam ettiğimiz gerçekleri, toprağın altında bir o kadar da göremediğimiz koskocaman bir tarihi ve Türkiye'nin bütün farklı coğrafyalarından ve kesimlerinden karakterleri bir çırpıda hissedebileceğiniz eşsiz bir roman okuyabilme şansını veriyor adeta.·
34 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.